خانه / آخرین مقالات سبک زندگی / درباره‌ی بحران ۳۰ سالگی چه می‌دانید؟

درباره‌ی بحران ۳۰ سالگی چه می‌دانید؟

نوشته درباره‌ی بحران ۳۰ سالگی چه می‌دانید؟ اولین بار در کاویاب پدیدار شد.

شمع‌های تولد ۳۰ سالگی‌اش را که فوت می‌کند، همه خوش و خوشحال دست می‌زنند و اصرار می‌کنند که کادوها را باز کند. لبخند می‌زند اما در درونش غوغاست. غوغای سوال‌ها: «۳۰ سالگیم هم تمام شد و جوانیم دارد تمام می‌شود. در این ۳۰ سال چه کار کردم؟ آیا انتخاب رشته دانشگاهم درست بود؟ آیا ازدواجم درست بود؟ آیا شغلم را درست انتخاب کردم؟ چرا این کار را نکردم؟ چرا آن کار را کردم؟ چرا به جای سربازی رفتن، نرفتم ارشد بخوانم؟ همکلاسی‌هایم را ببین که حالا به کجا رسیده‌اند و من را ببین که کجایم؟ چرا بچه دار شدم و خودم را گرفتار کردم؟ چرا دارم اینجا زندگی می کنم؟ چرا شهر دیگری را برای زندگی انتخاب نکردم؟ دلم می خواهد بزنم زیر همه چیز و از اول شروع کنم اما مگر می شود؟ زندگی ای که ساخته ام چه می شود؟» حاصل همه این سوال ها این است که او از فردای چشن تولد، یک آدم پشیمان، سردرگم و غمگین است که فکر می کند آنجور که باید زندگی نکرده است. شاید خودش فکر کند افسرده شده است، شاید دیگران فکر کنند زیادی سخت می گیرد اما اگر نظر یک روانشناس را بپرسد، حتما یک ترکیب را می شنود؛ بحران ۳۰ سالگی.

بحران ۳۰ سالگی

بحران 30 سالگی

بحران ۳۰ سالگی اولین بحران میانسالی است. بحرانی که درست سر گذر جوانی به میانسالی سر و کله‌اش پیدا می‌شود اما این بحران آخرین باری نیست که سوال‌های اساسی زندگی یقه ما را می‌گیرد. مساله اینجاست که ما ناگزیر می میریم و فرصت محدودی برای زندگی کردن داریم.

حالا هر چه ما به مرگ نزدیکتر شویم، سوال در مورد انتخاب های اساسی زندگیمان، مثل سوال در مورد ازدواج (هم ازدواج کردن ونکردن وهم با کی ازدواج کردن)، تحصیل (هم ادامه دادن وندادن و هم چی را ادامه دادن)، بچه دار شدن یا نشدن، انتخاب شغل و انتخاب شهر و کشور زندگی، جدی و جدی تر می شود اما در زمان های خاصی بیشتر احتمال دارد که سر و کله این بحران ها پیدا شود.

وقتی که ما یک دهه از زندگی مان را کامل می گذرانیم و به سال های رند می رسیم، یعنی در ۳۰ سالگی، ۴۰ سالگی و ۵۰ سالگی بحران ها بیشتر خودشان را نشان می دهند. منطقی هم هست. بالاخره پرونده یک دهه از عمرمان گذشته است و بعد از آن مثلا به جای اینکه بگویند فلانی بیست و خرده ای ساله است می گویند فلانی ۳۰ ساله است. هم یک دهه به مرگ نزدیکتر شده ایم و هم تعداد بیشتری از انتخاب های اساسی زندگیمان را کرده ایم.

روانشناسان می گویند در هر دوره از زندگی آدم یک تکلیف مهم روانشناختی دارد و اگر آن را درست انجام دهد، به سلامت از آن دوره می گذرد وگرنه دچار بحران می شود. مهمترین تکلیف در سومین دهه عمر آدم، این است که بتواند با دیگران وارد رابطه صمیمانه جدی شود وگرنه منزوی می ماند.

مهمترین رابطه صمیمانه این دوره، رابطه با همسر احتمالی است. اینکه این رابطه اصولا برقرار شود یا نشود و اینکه آیا ما گزینه درستی برای صمیمیت انتخاب کرده ایم، مهمترین سوالی است که در ۳۰ سالگی دچارش می شویم. البته ناگفته پیداست که بسیارند آدم هایی که ازدواج کرده اند اما رابطه صمیمی با همسرشان برقرار نکرده اند.

غیر از تردید در مورد انتخاب همسر، ما انتخاب های دیگری هم در زندگیمان کرده ایم که یکجوری سرنوشت ساز بوده اند. همینطورکه دارید این انتخاب ها را مرور می کنید، یادتان باشد که بعد از این سوال ها می تواند احساس پشیمانی شدید از انتخاب ها، حسرت در مورد چیزهایی که انتخاب نشده اند و حتی احساس کوچک بودن در مقابل همسن و سال های به اصطلاح موفق تر ذهن ما را تسخیر کند.

سوال‌هایی که در بحران ۳۰ سالگی به سراغمان می‌آید؟

بحران 30 سالگی

 

۱- انتخاب رشته دانشگاهی

اگر بخواهیم خیلی گیر بدهیم، باید برگردیم عقب تر و در مورد انتخاب رشته دبیرستان هم حرف بزنیم. آیا رشته دبیرستانی خودمان را خودمان انتخاب کرده ایم یا برایمان انتخاب کرده اند؟ آیا به خاطر خوشایند دیگران رفته ایم یک رشته دهان پر کن یا قبل از هر چیز به علاقه و استعداد خودمان نگاه کرده ایم؟ اگر مشکلی در رشته دبیرستان نبود، حالا موقع گیر دادن به رشته دانشگاهی است. آیا رشته دانشگاهمان را دوست داشته ایم؟ آیا آگاهانه انتخابش کرده ایم؟ آیا به سال های دانشگاه که نگاه می کنیم، یاد عمر تلف کردن می افتیم یا حس می کنیم آن سال ها سال های پرباری بوده اند؟ آیا فرصت های تغییر رشته را از دست داده ایم؟

۲- انتخاب شغل

چیزی که حتی بیشتر از انتخاب رشته تحصیلی، ذهن ۳۰ ساله ها را اذیت می کند، کاری است که مشغول انجام دادنش هستند. آیا از کاری که داریم انجام می دهیم لذت می بریم یا فقط برای اینکه نانی به کف آریم، داریم کار می کنیم؟ آیا این کار براساس علاقه ها و استعدادهایمان بوده است؟ فقط به خاطر پرستیژ اجتماعی وارد این کار شده ایم؟ یا برعکس حس می کنیم کارمان آنقدرها در نظر دیگران خوشایند نیست؟ آیا آنقدرها که خودمان توقع داشته ایم پیشرفت شغلی کرده ایم؟ آیا به همکارهایمان حسادت می کنیم؟

۳- بچه دار شدن یا نشدن

احتمالا تعداد آدم هایی که در ۳۰ سالگی بچه هم دارند روز به روز دارد کمتر و کمتر می شود اما در همان درصد هم کسانی که بچه دار شدن را انتخاب کرده اند، ممکن است در ۳۰ سالگی در مورد این انتخاب تردید کنند. موضوع بچه یکجور دیگر هم می تواند در ۳۰ سالگی مطرح باشد که حالا می بینید.

۴- ماندن یا رفتن

انتخاب محل زندگی هم از آن چیزهایی است که مخصوصا در وضعیت فعلی نسل سومی های ما، حسابی در ذهن کسانی که بحران ۳۰ سالگی را تجربه می کنند رژه می رود. حالا این انتخاب می تواند به اندازه زندگی در این شهر یا آن شهر ایران قابل حل باشد یا به اندازه مهاجرت کردن یا نکردن پیچیده. حتما شما هم ۳۰ ساله هایی دور و بر خودتان می شناسید که از رفتن یا ماندن پشیمانند.

نشانه‌های بحران

بحران 30 سالگی و ناراحتی

سوال هایی که در مورد انتخاب های مهم زندگی گفتیم، در واقع پشت صحنه بحران ۳۰ سالگی هستند. آن چیزی که ما در رفتار آدم های بحران زده می بینیم، احتمالا یکی یا چندتا از این چیزهاست:

۱- خرید چیزهای نامعمول

آدم های ۳۰ ساله یکدفعه خریدهای عجیب و غریب می کنند؛ مثلا طرف کل عمرش موتورسواری نکرده و یکدفعه یک موتور گرانقیمت می خرد، یا یکدفعه ماشینش را اسپرت می کند، یا یکدفعه همه سرمایه اش را می برد در بازار دلار می گذارد یا طلا و جواهر می خرد. احتمالا این خردها هم نشانه های جوانی از دست رفته را زنده می کنند و هم احساس قدرت کاذبی می دهند که مثلا قرار است آن انتخاب های پشیمان کننده را جبران کنند.

۲- انجام کارهای نامعمول

بعضی ها کارهایی می کنند که نه در عرف جایی که زندگی می کنندن معمول است و نه در عرف خودشان حتی؛ مثلا خالکوبی می کنند، عمل های عجیب و غریب زیبایی می کنندت و خلاصه هر کاری که در آرزوهای ناخودآگاهشان آنها را به اول جوانی برگرداند.

۳- افسردگی

بله درست خواندید. بحران میانسالی می تواند خودش را به صورت یک افسردگی تمام عیار نشان دهد. افسردگی هم که می دانید چه شکلی است: یک غمگینی و ناامیدی شدید به علاوه بی اشتهایی/ یا پراشتهایی، کمبود وزن/ یا اضافه وزن، پرخوابی/ یا کم خوابی و تمرکز نداشتن، بلاتکلیفی و حتی افکار خودکشی. حالا به همه این نشانه ها فکرهای آزاردهنده بحران ۳۰ سالگی را هم اضافه کنید.

۴- احساس پشیمانی

۳۰ ساله های بحران زده، پشت سر هم از انتخاب هایشان گلایه می کنند و فکر و ذکر روز و شبشان این احساس ندامت است.

۵- توجه بیش از اندازه به ظاهر

بعضی ها هم یکدفعه خوشپوش می شوند، لباس های مارک دار می خرند و می روند مو می کارند. باز هم در جست و جوی نشانه های جوانی از دسته رفته.

۶- استفاده از مواد

بالاخره بعضی ها استعدادش را دارند که این بحران آنها را به طرف سوء استفاده از مواد و الکل بکشاند. البته همه اینها یک پناهگاه است برای فرار از واقعیت ناخوشایند بیرون.

۷- ایجاد رابطه‌های جدید

تعارف که نداریم. بعضی ها به خاطر اینکه فکر می کنند انتخاب همسرشان اشتباه بوده، وارد رابطه های عاشقانه جدید می شوند. بعضی ها بیش از حد به همکارهایشان نزدیک می شوند و جالب اینجاست که همه کیس های مورد نظر آدم هایی هستند که از خود ۳۰ ساله ها جوانترند.

۸- گیر دادن به بچه

البته این گیر دادن در بحران ۴۰ سالگی شدیدتر است اما ۳۰ ساله ها هم ممکن است گیر بدهند به بچه بیچاره کوچولویشان و بخواهند هر چه آرزوی به انجام نرسیده دارند را با زور در سرنوشت دلبندشان بگنجانند.

توصیه‌هایی برای لاغری در ۳۰ سالگی

آیا زندگی بعد از ۳۰ سالگی جذاب است؟

بحران 30 سالگی و شادی

تفاوت سبک زندگی در قبل و بعد از ۳۰ سالگی برای بسیاری از بچه های دهه ۶۰ ایران یا دهه ۸۰ میلادی به خوبی قابل احساس است. بحران ۳۰ سالگی واژه ای است که شاید بارها آن را شنیده ایم اما در واقع این بحران چگونه است؟ یکی از دلایلی که گفته می شود زندگی پس از ۳۰ سالگی جذاب تر است این است که در دهه دوم زندگی معمولا افراد به طور دقیق نمی دانند که از زندگی خود چه توقعی دارند اما پس از طی بحران ۳۰ سالگی و ورود به دهه سوم، اغلب افراد با خود واقعی خود روبرو می شوند که دیگر می دانند چه توقعی از زندگی دارند. در این مرحله از زندگی، برخلاف دهه دوم زندگی، از نقاط ضعف خود رنج نمی برند بلکه در تلاشند تا آنها را به نقطه قوت تبدیل کنند.

در این مرحله شخص به سلایق و علایق خود کاملا آشنایی دارد و می تواند احساسات و منطق خود را به درستی مدیریت کند. در دهه دوم زندگی افراد در روابط خود ممکن است دچار نا امیدی و شکست می شوند و جدایی برای آنها بسیار سخت خواهد بود اما در دهه سوم می توانند خود روابط و افراد را مدیریت کنند و حتی در صورت لزوم اقدام به حذف آنها نمایند. برخلاف دهه دوم که افراد دوستان زیادی در اطراف خود دارند، در این دهه دوستان واقعی خود را شناخته اند و آنها را برای دوستی دائمی انتخاب کرده اند. در این مرحله زندگی، افراد به سلامتی خود بیشتر فکر می کنند و در تلاش هستند تا زیبایی خود را حفظ کنند اما در دهه دوم نسبت به این مسئله بی تفاوت هستند. از دیگر مواردی که دهه سوم جذابتر به نظر می رسد، وجود شیوه و سبک زندگی انتخابی است. این به این معنی است که افراد در این دهه سبک ثابتی را برای زندگی خود انتخاب می کنند و در کل از ثبات بیشتری برخور دارند.

بعضی از آدم‌ها در آستانه ۳۰ سالگی، احساسات و تفکرات جدیدی را تجربه می‌کنند که تا پیش از آن زیاد برایشان دغدغه نبوده و مسئله زندگی به‌حساب نمی‌آمده است. گروهی بابت این تفکرات و احساسات دچار نوعی افسردگی، سردرگمی، تردید و احساس پوچی و اتلاف وقت و عمر می‌شوند و گروهی دیگر سی‌سالگی و حواشی‌ا‌ش را با آرامش بدرقه می‌کنند. شاید شما جزو کسانی باشید که سی سالگی را به خوبی و خوشی سپری کرده‌اند یا در حال گذراندنش هستند بدون آنکه خم به ابرو بیاورند. به شما تبریک می‌گوییم. شما جزو کسانی هستید که در زندگی انتخاب‌های کاملا صحیحی داشته‌اید و در مورد وضعیت زندگی به ثبات رسیده‌اید و اوضاع‌تان رو به راه است اما تعداد زیادی از سی‌ساله‌ها دچار این نوع تفکرات و احساسات هستند که به آن سندروم سی سالگی می‌گویند.

با بحران ۳۰ سالگی چگونه روبرو شویم؟

بحران 30 سالگی و افسردگی

یک روانشناس رشد به اسم دانیل لوینسون برای نخستین بار در مورد بحران سی‌سالگی صحبت کرد. او گفت آدم‌ها در بعضی از «سالگی‌» ‌هایشان دچار بحران می‌شوند؛ «بحران سی سالگی»، «بحران چهل سالگی» و «بحران پنجاه سالگی»! از نظر لوینسون این سن‌ها مطلق نیستند. به‌عنوان مثال بحران سی سالگی ممکن است بین سال‌های ۲۸تا ۳۲سالگی اتفاق بیفتد. هر کدام از این بحران‌ها خصوصیات خودشان را دارند. بحران سی سالگی اما همراه است با حالاتی شبیه افسردگی، احساس ضرر و خسران شدید و مقایسه خود با دیگر همسالان، احساس اتلاف وقت، اتلاف عمر و سرزنش کردن خود، احساس پوچی و بی‌حوصلگی شدید، ناامیدی، عدم رضایت از زندگی، نگاه پوچ‌گرایانه به جهان و محتویاتش، بالا رفتن گفت‌وگوی درونی، میل به خواب به‌خصوص خواب صبحگاهی، کاهش انرژی، بی‌اشتهایی، بی‌تفاوتی در مسائل مهم، سستی، افراط وتفریط، زودرنجی وگوشه‌گیری. این سندروم به‌صورت عادی و معمولی، تقریبا همه‌گیر است اما در بعضی‌ها به شکل بحران نمایان می‌شود.

چرا سی سالگی؟

سی ساله‌ها یک دهه را دویده‌اند و به انواع و اقسام کارها و امور زندگی‌شان رسیدگی کرده‌اند. دهه بیست سالگی آنقدر پر مشغله هست که جوان وقت نمی‌کند زیاد دچار تردید و افسردگی و دغدغه شود. تمام ده سال گذشته به انتخاب رشته دانشگاهی و تحصیل، انتخاب جهان‌بینی و خط‌مشی زندگی، انتخاب شغل و کسب و کار، انتخاب همسر و بچه‌دار شدن و… گذشته و مهم‌ترین انتخاب‌های زندگی که هر کدام برای عوض کردن مسیر یک زندگی کفایت می‌کند، در این دهه اتفاق افتاده. بگذریم از خط عوض کردن‌ها و افراط و تفریط‌هایی که در دهه بیست زندگی با اغلب جوان‌ها همراه است و حال در آستانه سی سالگی، زمانی که زندگی می‌رود تا روی ثبات و آرامش را ببیند، فرد دچار تردید می‌شود. ناگهان در سی سالگی این کرختی و افسردگی به جانمان می‌افتد. این بحران معنا از پی افسردگی و خستگی، تغییر را لازمه زندگی می‌دانداما نه تغییر در عقاید و شغل بلکه بنیادی‌تر، تغییر در روش‌ها، نوع مواجهه با عقاید و نگاه به شغل. اگر نسبت به افکاری که در این دوران به شما هجوم می‌آورند آگاه نباشید و راه‌های برخورد و مقابله با آنها را ندانید قطعا نمی‌توانید به‌خودتان کمک کنید تا به ثبات برسید.

تردید

نخستین مسئله سی سالگی تردید است؛ تردید در مورد انتخاب‌های مهم زندگی و ذهنی که پر از سؤال است؛ «در این سی سال چه کار کردم؟» «آیا این رشته تحصیلی‌ام همانی بود که باید می‌رفتم» «آیا علاقه و استعداد و توانایی و تخصص من در راستای همین کاری‌ است که انجام می‌دهم؟» «چرا پزشک نشدم؟» «چرا هنر نخواندم؟» «کاش ارشد می‌خواندم» «چرا به این زودی ازدواج کردم؟» «چرا بچه‌دار شدم؟» «چرا بچه‌دار نشدم؟» «چرا خواستگارهایم را جواب کردم و درس خواندم؟» «چرا به شهر دیگری مهاجرت نکردم؟» «چرا نباید کارم را عوض کنم؟» این سؤالات حتی ممکن است پا از انتخاب‌های معمولی فرد هم فراتر گذاشته و به جنبه‌های اعتقادی وی کشیده شود. مثلا «چرا من از این دین پیروی می‌کنم؟» و… و در شرایط پیچیده‌تر فرد شروع می‌کند به مقایسه کردن خود با دیگر هم سن و سال‌هایش؛ «فلانی را ببین، برای خودش کسی شد، من چرا نتوانستم مثل او باشم؟» «این همه درس خواندم به چه دردم خورد، فلانی که آرایشگر شده است که وضعش خیلی بهتر از من است» و… حاصل همه این سؤال‌ها و مقایسه‌ها و دغدغه و درگیری‌های ذهنی این می‌شود که فرد فکر می‌کند آنگونه که لایقش بوده زندگی نکرده و در نتیجه این فکر دچار نوعی گرفتگی و کلافگی و بی‌حوصلگی می‌شود. این مرحله همان بحران سی سالگی است.

بخواهید

این که درگیر بحران سی سالگی بشوید یا نه، شاید دست خودتان نباشد؛ ولی اینکه همینطور درگیر بمانید یا از آن خلاص شوید قطعا دست خودتان است. قبل از هرچیز باید بخواهید و تصمیم بگیرید که از شر مشکلات ناشی از این بحران رها شوید، باید با میل خود آستین هایتان را بالا بزنید و کاری کنید. بیخود نگفته اند که خواستن توانستن است. تا زمانی که چیزی را نخواهید، هیچ برنامه و شخص و قانونی نمی تواند در شما تغییری ایجاد کند. معجزه ای در کار نیست. خودتان اعجاز کنید!

آرام باشید

اولین چیزی که در این شرایط به کمک سی ساله‌ها می‌آید، این است که بدانند تنها نیستند و سی‌ساله‌های زیاد دیگری هم هستند که دچار این بحران شده‌اند یا می‌شوند. در واقع تعدادمان آنقدر زیاد هست که مسئله‌مان تبدیل به یک مسئله مورد نظر علم روانشناسی شود. سی ساله‌ها در کل دنیا، برمی‌گردند و پشت سرشان را نگاه می‌کنند و این نخستین نگاه عمیق و متفکرانه به عمر رفته است و طبیعی‌ترین واکنش به یک دهه دویدن، انتخاب و تصمیم. بعضی‌ها دچار اضطراب و استرس و افسردگی می‌شوند و دم از پشیمانی می‌زنند اما باید بدانند که تنها نیستند و با سیل سی‌ساله‌های پردغدغه دیگر، در حال گذر از یک تونل سنی هستند، مثل دوره نوجوانی که ویژگی و مختصات خودش را دارد، این بحران و ویژگی‌ها هم مربوط به سی سالگی است.

احتمالا شما هم مثل هر فرد دیگری نوجوانی و جوانی شلوغ و پردغدغه ای را پشت سر گذاشته اید. تجربۀ انتخاب رشته در مدرسه، کنکور، انتخاب رشتۀ دانشگاه، پیدا کردن شغل، همسر مناسب، محل زندگی و هزار چیز دیگر که زندگی شما را در نوسان های پی درپی قرار داده است. حالا وقت آن رسیده که این اضطراب ها را کنار گذاشته و با آرامش دست به تصمیم گیری های بعدی زندگی تان بزنید. نگران هدر رفتن وقت نباشید. شما با درنظر گرفتن میانگین عمر یک انسان عادی با شرایط خودتان، هنوز وقت زیادی دارید. پس آرامشتان را حفظ کنید و این ثبات نسبی را که در زندگی تان ایجاد شده، از بین نبرید.

این یک فرصت خودشناسی است

حتما به غیراز افسردگی و بی‌حوصلگی و احساس پشیمانی راه‌های دیگری هم هست. از این موقعیت متفکرانه استفاده کنید و خودتان را بهتر بشناسید. هر بحرانی که در زندگی فردی ما رخ می‌دهد، باعثمی‌شود که ما از زاویه‌ای نزدیک‌تر با خود واقعی مان روبه‌رو شویم. فرقی نمی‌کند این بحران مربوط به سن و سالمان باشد یا در پس مرگ عزیزی یا شکست در کاری. درهرحال در این مواقع بهتر می‌توانیم از نگرش‌ها، ارزش‌ها، توانایی‌ها، ضعف‌ها و حسرت‌های خودمان باخبر شویم و به‌خودشناسی بهتری دست پیدا کنیم.

حواستان به جسمتان باشد

حالا که به یک ثبات نسبی رسیده اید، بهتر است طوری برای زندگی تان برنامه ریزی کنید که حتما ساعات مشخصی در هفته برای رسیدگی به سلامتی جسمی تان وقت داشته باشید. معاینات پزشکی منظم، ورزش، داشتن برناۀ غذایی سالم، مراقبت از پوست و مو و مسایلی از این دست، ابتدایی ترین کارهایی است که هر شخصی در ابتدای ورود به سی سالگی باید به آن ها توجه داشته باشد.

مفاهیم را دوباره برای خودتان تعریف کنید

اگر در مورد خط‌مشی و جهان‌بینی‌تان دچار دغدغه و تردید هستید بهترین راه‌حل رفتن به‌دنبال حقیقت زندگی است. باید ببینید کجاها متعصب بوده‌اید، کجاها احساساتی برخورد کرده‌اید، چه مواقعی زیادی سهل‌گیر یا زیادی سختگیر بوده‌اید و کجاها بر اثر فشار دیگران دست به انتخاب و عکس العمل زده‌اید. جهان‌بینی‌ای که از شناسنامه آدم‌ها یا تنها از پس عرف و وضعیت خانوادگی دربیاید و همراه با شناخت و تحقیق نباشد، طولی نمی‌کشد که در بسیاری از افراد تبدیل به یک بحران فکری و روحی می‌شود و چرا و اما و اگرهای زیادی را با خود به ارمغان می‌آورد. بنابراین سعی کنید تمام مفاهیمی که برایشان تعریف درست و حسابی نداشته‌اید یا تعریفتان از آنها زیادی دندان‌گیر نبوده است را بازتعریف کنید. خدا، دین، تعهد، بندگی، عشق، زندگی، کار، اخلاق و… برای این کار نیاز به مشاوره با افراد متخصص اعم از مشاوره‌های دینی یا روانشناسی دارید. علاوه بر این مطالعه کتاب‌های مرتبط، شنیدن سخنرانی و… می‌تواند به شما کمک کند.

کلنگ اقتصادی را از جیب‌تان در بیاورید

این‌طور در نظر می‌گیریم که در سنین ۲۰ سالگی هر چه کار کرده بودید را برای پول اجاره خانه دانشجویی و ماه پیشونی و چشم عسلی خرج کرده‌اید و با وجودیکه گول تبلیغات تلویزیونی افتتاح حساب قرض الحسنه‌ی بانک‌های دولتی را هم نخوردید اما الان که ۳۰ سال‌تان شده اندوخته‌تان در حد خرید یک موتور گازی هم نیست. ناامید نشوید چون دیر نشده، اما از طرف دیگر این آخرین فرصت شما برای تضمین آسایش در زمان کهولت است.

آلتوچر نوشته که چطور در طی ۳۰ سالگی‌اش چند ‌بار تمام پولش را بدون فکر و اندیشه مناسب روی بیزینس‌های مختلف سرمایه‌گذاری کرده و سرمایه خود را به باد داده است. اکنون وضع او خوب است اما حتی الان هم گذشته که یادش می‏افتد اعصابش خراب می‎شود.

خیلی ولخرجی نکنید. پس از این‌که خیال‌تان راحت شد مهریه زن‌تان را جمع کرده‌اید، می‌توانید با مراجعه به شرکت‌های بیمه، خودتان را با پرداخت مبلغی ماهانه بیمه عمر کنید تا ۲۰-۳۰ سال بعد مجبور نباشید پا به پای جوانان آن زمان مسافرکشی کنید. اگر می‌توانید پول بیشتری جمع کنید زمین بخرید و آن‌را به عنوان سرمایه زمان پیری نگه دارید تا هر وقت لنگ پول شدید بفروشید و به زخمی بزنید. اگر تا همین امروز هم دست روی دست گذاشته بودید از حالا شروع کنید و برای تأمین آینده‌تان دست بجنبانید.

یک بحران دیگر نسازید

اغلب سی ساله‌های ایرانی ازدواج کرده‌اند و بچه دارند یا در آستانه پدر و مادر شدن هستند و اتفاقا همین مسئله هم ممکن است یکی از سؤالات حالایشان شود. نمی‌توانیم به شما بگوییم که حالا دیگر کاری است که شده، بسوز و بساز و با آسان‌گیری و بی‌خیالی شرایط را طی کن. همه ما در زندگی ‌مان لااقل بخش کوچکی را داریم که تنها متعلق به‌خودمان است و تصمیمات در این بخش فقط و فقط برعهده خودمان است و حتی به نزدیک‌ترین کسانمان ربطی ندارد اما حواستان هم باشد که اینجا حرف از مسئولیت و تعهد است و پای وجدان در میان است. مراقب باشید دست به کاری نزنید که در چهل سالگی دچار بحرانی دیگر بابت بدبخت کردن همسر و فرزندتان بشوید. شما یک سی ساله عاقل و کامل هستید که می‌توانید شرایط را به جای حذف کردن اصلاح کنید. به جای تردید و اما و اگر بنا را بر اصلاح امور بگذارید و در جهت آرامش و صلح و عشق قدم بردارید که البته سی سالگی در این زمینه از تمام سال‌های دیگر مستعدتر و مناسب‌تر است. خوب است بدانید خیلی آدم‌های دیگر هم ممکن است دچار این تردید‌ها درباره همسرشان و انتخاب و تصمیم‌گیری درباره ازدواج خود شده باشند اما راه درست، حذف کردن و خراب کردن یک زندگی نیست. بدانید شما هروقت که بخواهید می‌توانید زندگی خودتان را بسازید و به آن رونق بدهید. روانشناسان می‌گویند در هر دوره از زندگی آدم یک تکلیف مهم روانشناختی دارد و اگر آن را درست انجام دهد، به سلامت از آن دوره می‌گذرد وگرنه دچار بحران می‌شود. مهم‌ترین تکلیف در سومین دهه عمر آدم، این است که بتواند با دیگران وارد رابطه صمیمانه جدی شود وگرنه منزوی می‌ماند. مهم‌ترین رابطه صمیمانه این دوره، رابطه با همسر است.

تکرار نکنید

افراد معمولا اشتباهات دورۀ نوجوانی و جوانی شان را ناشی از کمی سن و تجربه می دانند و معمولا به همین دلیل با این تصور که حالا بزرگ و با تجربه شده اند، مجددا به سراغ اشتباه هایشان می روند. بیایید با خودمان روراست باشیم، آیا ده سال بعد، از این که چندین سال از زندگی مان را صرف تکرار اشتباهات مان کرده ایم، خوشحال خواهیم بود؟ آیا این کار به اندازۀ دیدن چندین بارۀ یک سریال بی مزه آزار دهنده نیست؟ آیا بهتر نیست از یک سوراخ دوبار گزیده نشویم؟

دست نگه دارید

سی ساله‌هایی که دچار بحران می‌شوند معمولا برای جبران حس کاذب و بدشان و برای مقابله با کلافگی دست به کارهای نامعمول و عجیب و غریب می‌زنند. مثلا دست به سرمایه‌گذاری‌هایی می‌زنند که هیچ تجربه‌ای در آن زمینه ندارند و چیزی از آن نمی‌دانند، زنان و مردان سی‌ساله‌ای که دست به عمل‌های عجیب غریب زیبایی می‌زنند، خالکوبی می‌کنند، سعی می‌کنند خود را به انسان ایده‌آل و آرمانی ذهن جوانی‌شان نزدیک کنند سی ساله‌هایی هستند که کل سرمایه‌شان را تبدیل به دلار می‌کنند یا طلا و جواهر می‌خرند. اینها نشان می‌دهد که فرد دنبال یک احساس قدرت است و این کارها به او حس قدرت کاذبی را می‌دهد که به جنگ با احساس پشیمانی می‌رود. اگر سی ساله‌ای هستید که می‌خواهید دست به چنین کارهای نامعمولی بزنید دست نگه دارید، مشورت کنید، مطالعه کنید و کمی به‌خودتان زمان بدهید و مطمئن باشید حال سی سالگی‌تان با تصمیم‌های نامعقول خوب نمی‌شود.

فکرهای منفی، پر

حتما شنیده اید که بعضی ها می گویند:«چند سال دیگه به این کارات می خندی!» حقیقت این است که در ابتدای سی سالگی شاید به کارهای گذشته تان نخندید اما حتما به بیهوده بودن بعضی از آن ها یا اضافه بودن میزان انرژی که برایشان صرف کرده اید، پی می برید. یادتان بیاورید که برای یک بحث کوچک با دوستتان چقدر خودتان را اذیت می کردید. حالا وقت آن رسیده که این نوع از رفتارها را کنار بگذارید. برای هرچیزی به اندازۀ خودش غصه بخورید تا بعدها به نظرتان بیهوده نباشد. در شادی کردن ولخرجی کنید و در غصه خوردن خسیس باشید.

آرزو‌ها و استعدادهایتان را صدا کنید

یک‌رؤیا و دغدغه شخصی، چیزی که همیشه دلتان می‌خواسته و استعدادش را داشته‌اید، در ارتباط با شغل یا تحصیل، مهارت آموزی یا هنر و… درنظر بگیرید و دوباره برای به‌دست آوردنش تلاش کنید. این مسئله هم به شما انرژی و انگیزه می‌دهد و هم ممکن است به تغییر مسیر و جهت زندگی به سمتی که علاقه و استعدادتان را به همراه دارد، بینجامد، علاوه بر این پرداختن به علایق شور و نشاط زندگی را افزایش می‌دهد و احساس موفقیت و اعتماد به نفس را بالا می‌برد و فرد را از بحران‌ها نجات می‌دهد. اگر یک کار تازه را شروع کنید حتما حس بهتری پیدا می‌کنید. این کار تازه می‌تواند یادگیری یک هنر باشد یا ثبت‌نام در کلاس‌های آموزشی که همیشه دوست داشته‌اید آن را دنبال کنید.

تغییر ناگهانی ممنوع

تا ابتدای جوانی به خاطر درگیر بودن با بحران هویت، این اجازه را داشتید که هرچند وقت یک بار دست به تغییری اساسی بزنید. نوع پوششتان را عوض کنید، تفکرات مذهبی تان را تغییر دهید، امروز طرفدار یک عقیدۀ سیاسی باشید و روز دیگر طرفدار گروه مقابل و غیره. اما پس از ورود به دهۀ سی سالگی بهتر است دست از این تغییرات بزرگ و ناگهانی بکشید. چرا که نه تنها در مورد خودتان به مشکلاتی برخواهید خورد، بلکه به خاطر حضور پررنگ تر در اجتماع، تصویر خودتان را در ذهن مردم مخدوش خواهید کرد و آنان از شما تصویر فردی دمدمی را به ذهن خواهند سپرد.

اگر اوضاع اورژانسی‌ است

اگر اوضاعتان اورژانسی شده و زمینگیرتان کرده و روز و شب در حال افسردگی و غم و غصه خوردن هستید و کسالت و کلافگی آوارهتان کرده، دست دست نکنید. از همین حالا تصمیم بگیرید که از زمین بلند شوید و بهخودتان کمک کنید. به این فکر کنید که این سی سال گذشته چه خطاهایی مرتکب شدهاید که باعث پشیمانیتان شده است. اگر قرار باشد همینطور افسرده و کلافه به زندگی خود ادامه بدهید قطعا ۱۰سال دیگر به بحرانی جدیتر برخورد میکنید. بدترین کار نشستن و افسوسخوردن است. برای زندگی خود تصمیمات جدی بگیرید تا با برنامه به آنها برسید. از این تفکرات و اندیشههای سیسالگی که شما را ترسانده و تکانتان داده نهراسید، میتوانید از آنها عبرت بگیرید. با خودتان فکر کنید از این به بعد عمرتان را چگونه از دست ندهید. این احساسات میتواند پلی باشد که شما را متوجه موقعیت خودتان کند و باعث شود که برای ادامه زندگی خود نقشه بکشید و برنامهریزی کنید و با انگیزه جلو بروید. از این بهاصطلاح بحران، یک پل بسازید؛ پلی به سوی آیندهای روشن.

کارهایی که باید قبل از ۳۰ سالگی انجام داد.

در بحران ۳۰ سالگی مراقب خودتان باشید

بحران 30 سالگی و مشاور

۱- سیگار نکشید.

در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ یکی از کاربران سایت Quora به نام سیندی پرلمن فینک می‌گوید «اگر می‌تونستید الان منو ببینید سیگار نمی‌کشیدید، ازتون خواهش می‌کنم حداقل درباره سیگار نکشیدن فکر کنید.» سیگار گران است، بوی بدی دارد و ۱۰۰% برای سلامت شما ضرر دارد. می‌خواهید شانس ابتلا به سرطان را ۵۰% کاهش دهید؟ سیگار نکشید.

۲- فست‌فود نخورید.

یکی دیگر از کاربران Quora در پاسخ به، در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید‌ «می‌تونید در ۲۰،۳۰،۴۰٫٫٫۹۰ سالگی اونقدر پول جمع کنید که با اون کل دنیا رو بخرید اما نمی‌تونید سلامتیتون رو بخرید؛ پس به هبچ وجه فست‌فود نخورید.»

۳- روابطتان را با اعضای خانواده حفظ کنید.

رابرت والکر از کابران Quoraدر پاسخ به، در ۳۰سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید «من در خانواده‌ای زندگی می‌کردم که خیلی بحث می‌کردیم. اگر ما را نمی‌شناختید فکر می‌کردید از هم متنفریم اما اصلا اینطور نبود. در عوض می‌تونستیم درباره‌ی افکارمون آزادانه حرف بزنیم چون روابط خانوادگی خیلی قوی هستند. پس حتی اگه در خیلی از مسائل با خانوادتون هم‌نظر نیستید روابطتون رو با اونا حفظ کنید.»

۴- بدون ضدآفتاب بیرون نروید.

سیندی پرلمن فینک به سوال در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ این گونه پاسخ می‌دهد «وقتی جوان بودم به این حرف گوش نمی‌کردم. می‌خواین مثل من پوستتون چروک و پر از لک بشه؟ اگه اینطوره بدون ضدآفتاب حموم آفتاب بگیرید.»

۵- مرتب ورزش کنید.

از الان سبک زندگیتان را تغییر دهید و ورزش را در آن بگنجانید تا در ۵۰ سالگی از نظر جسمی سالم باشید. سیندی پرلمن فینک می‌گوید «وزن اضافه نکنید. ورزش کنید و وزنتان را در حدی که برای بدنتان طبیعی است نگه دارید. اضافه وزن مشکلات زیادی برای شما ایجاد می‌کند و با لاغر بودن سالم‌تر هستید.»

۶- پول پس‌انداز کنید.

کلیف گیلی از کاربران سایت Quora در جواب به، در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید «پول پس‌انداز کنید حتی اگر مقدار کمی باشد. می‌دونم این حرف، پیشنهاد تکراری و قدیمی است اما واقعیت داره. وقتی سی سالتونه بخش زیادی از درآمدتون خرج میشه که تقریبا همیشه بخشی از اون رو می‌تونید پس‌انداز کنید. بعلاوه اگه زودتر به پس‌انداز کردن عادت کنید تا آخر عمرتون به این کار ادامه می‌دهید.»

۷- یاد بگیرد از داشته‌هایتان راضی و شاد باشید.

رابرت والکر می‌گوید «شادی کلید موفقیت است. اگر از چیزی که دارید راضی باشید شاید در نهایت میلیونر نشید اما زندگی شادتری خواهید داشت. اگر هم پولدار بشید، چرا که نه شاید شدید، که چه بهتر.»

۸- دنبال کردن اهدافتان را به تعویق نیندازید.

بیل کاروین از کاربران Quora در پاسخ به، در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید «می‌خوای خونه بخری؟ بچه‌دار بشی؟ کتاب بنویسی؟ ادامه تحصیل بدی؟ کارتو عوض کنی؟ موسیقی یاد بگیری؟ آشپزی یاد بگیری؟ غواصی کنی؟ وارد کار دولتی بشی؟ کار خودتو راه بندازی؟ پس از امروز شروع کن. عقب انداختن کارها خیلی آسونه. «یه روزی اون کارو می‌کنم» اما وقتی وارد سی سالگی می‌شوید زمان تندتر می‌گذره. زمانی که باید به رویاهاتون برسید امروزه.»

۹- خواب کافی داشته باشید.

نان والمن می‌گوید «بهداشت خواب رو رعایت کنید یعنی همیشه زمان خاصی بخوابید و زمان معینی از خواب بیدار بشوید. اتاق خواب را تاریک کنید و قبل از خواب صفحه روشن تلویزیون یا موبایل را خاموش کنید.»

۱۰- مراقب دندان‌هایتان باشید.

کارولینا زلونکا از کاربران Quora به سوال در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید «به محض دیدن کمترین پوسیدگی به دندانپزشک بروید. برخلاف خیلی از مسائل مربوط به سلامتی مشکلات دندان بدتر می‌شوند و چیزهایی مثل ایمپلنت، گرون، وقت تلف‌کردن و آزاردهنده هستند.»

۱۱- به جای اشیا، خاطره جمع کنید.

کسب تجربه شما را قوی می‌کند. به گونه‌ای زندگی نکنید که در ۵۰ سالگی از خواب بیدار شوید و متوجه شوید همه‌ی عمر را صرف جمع‌کردن پول و دارایی کرده‌اید. خاطرات تنها دارایی هستند که در آتش نمی‌سوزند و از ارزش آن‌ها کم نمی‌شود.

۱۲- بخشش کنید.

نان والدمن می‌گوید «وقتی به دیگران کمک می‌کنید احساس خوبی می‌کنید؛ اما وقتی به کسی چیزی دادید با تمام وجود آن چیز را ببخشید و در مقابل انتظار چیز دیگری نداشته باشید.»

۱۳- کنجکاو باشید و هر روز یک کار که از آن می‌ترسید انجام دهید.

ماری لیک از کاربران Quoraدر جواب به، در ۳۰ سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید «الان از خانه خارج شوید و ماجراجویی کنید. تا جایی که می‌تونید دنبال ماجراجویی‌های بزرگ برید، عکس بگیرید، ریسک کنید، و اگر ممکنه یکی از دوستان نزدیکتون رو با خود همراه کنید و خاطره‌ی بزرگی بسازید. این کارها نباید فقط چند دقیقه یا چند ساعت باشه باید چند روز باشه تا وقتی پیر شدید از یادآوری اون لحظات لبخند به لبهاتون بیاد.»

۱۴- هر سال حداقل ۱۰ کتاب بخوانید.

هیچ فرد ۵۰ ساله‌ای نمی‌گوید «کاش بیش‌تر تلویزیون تماشا می‌کردم و بازی‌های ویدیویی انجام می‌دادم.» رشد مغز هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود پس با استفاده از رسانه‌های مفید مانند کتاب آن را به کار بیندازید.

۱۶- مدیتیشن یاد بگیرید.

رنز دِنوبل از کاربران Quora می‌گوید «مزایای مدیتیشن بی‌نهایت است. زمان کمی از شما می‌گیرد اما تغییری که در زندگی شما و اطرافیانتان ایجاد می‌کند فوق‌العاده است. امروزه تحقیقات زیادی مدیتیشن را تایید می‌کنند.»

۱۷- خودتان باشید.

ساتیش کومار گراندی از کاربران Quora می‌گوید «هنگامی که کم‌کم پیر شدید دیگر هیچ لطفی ندارد که دیگران را تحت‌تاثیر قرار دهید. برای اینکه در ۵۰ سالگی قوی‌تر باشید باید اکنون مسیر خود را در زندگی پیدا کنید و دست از مقایسه‌ی خود با دیگران بردارید.»

۱۸- خاطراتتان را بنویسید.

مارک کراولی از کاربران Quora می‌گوید «با گذشت زمان بسیاری از خاطرات باارزشتان را فراموش خواهید کرد. این خاطرات در آینده هم شما را سرگرم کرده و هم برایتان بسیار باارزش خواهند بود. کامپیوتر این کار را آسان‌تر کرده بهتر است در کنار خاطراتتان عکس‌هایتان را نیز قرار دهید.»

۱۹- خانه بخرید.

لیز رید در جواب به سوال در ۳۰سالگی چگونه زندگی کنیم؟ می‌گوید: «خانه بخرید زیرا در ۵۰ سالگی متوجه می‌شوید خانه خیلی مهم است.»

۲۰- دوستان خوب انتخاب کنید.

نان والدمن می‌گوید: «کسانی را برای دوستی انتخاب کنید که از بودن با آن‌ها لذت می‌برید و در کنار آن‌ها احساس کنید بهترین هستید، در کنارشان رشد کنید؛ با هم بخندید و کارهای احمقانه کنید و در شادی و غم هم شریک باشید. هر هفته با هم در تماس باشید.»

جمع‌آوری و تنظیم: کاویاب

نوشته درباره‌ی بحران ۳۰ سالگی چه می‌دانید؟ اولین بار در کاویاب پدیدار شد.


لینک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

عکس کارتونی بی متن دخترونه برای پروفایل + جملات پندآموز زیبا

عکس کارتونی بی متن دخترونه برای پروفایل + جملات پندآموز زیبا عکس کارتونی بی متن …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *